i

Treedt er schadelijke bacteriegroei op in de harscilinder van de AquaCell?

Schadelijke bacteriegroei in harscilinder

Stilstaand water bevordert bacteriegroei. Zo werkt de natuur om ons heen. En dat is maar goed ook. Om de proef op de som te nemen kunt u een glas water laten staan. Dit water ontwikkelt dit zich al snel tot een voedingsbodem voor de meest uiteenlopende bacteriën. Een wondere microscopische wereld. Maar zijn deze bacteriën echt schadelijk voor onze gezondheid zoals sommige mensen ons willen doen geloven? In dit artikel gaan we op zoek naar de feiten.

Om te beginnen vindt de WHO water uit een kationwisselaar ofwel ionenwisselaar zoals AquaCell geschikt voor menselijke consumptie. En ook het onderzoek van Simon A. Parson bewijst dat er geen schadelijke bacterie groei plaatsvindt in zo’n ionenwisselaar. Tot slot logenstraft een recente ‘case-study’ in Amsterdam deze conclusies geenszins: AquaCell werkte juist desinfecterend zo bleek in de praktijk. Net als in het onderzoek van Parson dus.

Het lijkt dat kalkvrije water(leiding)systemen vrij blijven van biofilm. Een slijmerig laagje dat zich aan de binnenkant van je leidingen afzet in de ruwe oppervlaktes die worden veroorzaakt door kalkaanslag. Een AquaCell lost bestaande kalklagen op waardoor bioflim zich niet of veel minder goed kan hechten. Daardoor wordt de groei van bacteriën dus afgeremd als het water zacht is.

Bevordert een waterontharder zoals AquaCell dus de groei van bacteriën in je waterleidingen? Nee, juist het tegenovergestelde is waar.

Automatische desinfectie

In een waterontharder of een ionenwisselaar staat het water logischerwijs net zo lang stil als in uw waterleidingen zelf. Deze stilstand is immers afhankelijk van de momenten dat u géén water gebruikt. Iedere keer dat u een kraan openzet water wordt de stilstand beëindigd en spoelt het systeem zichzelf. Tot het moment dat u voldoende water heeft verbruikt en er een regeneratie wordt gestart. Dan wordt er een zoute oplossing aangemaakt om de kalk weer van de harsbolletjes in de cilinders te spoelen zoals u kunt lezen in het artikel over de werking. Deze zoutoplossing blijkt meteen een desinfecterende effect te initiëren zoals we hieronder kunnen lezen onder het kopje ‘wetenschappelijk onderzoek’.

De dubbele cilinders van de AquaCell krijgen er zo nog een voordeel bij: deze regenereren immers vaker dan grote(re) conventionele apparaten omdat ze kleiner zijn. Hoe groter de waterontharder, des te langer het interval tussen de spoelingen. Dat is ook de reden dat leveranciers van deze grote systemen soms desinfectie menen toe te moeten passen. Ze nemen hierbij voor lief dat het gebruikte chloor giftig is en de verbindingen van de hars aantast waardoor deze op den duur verpulvert.

Doorspoelen na vakantie

Wanneer u een lange periode geen water heeft gebruikt -bijvoorbeeld door een vakantie- dan is het advies van het waterleidingbedrijf- om het leidingsysteem volledig door te spoelen. Het oude stilstaande water eruit en vers schoon water erin. Een prima advies. Om dit te doen laat u simpelweg enkele kranen een tijdje stromen. AquaCell spoelt als eerste door omdat deze meteen na de watermeter aangesloten is. Waarom raad het waterleidingbedrijf geen andere maatregelen aan zoals een desinfectie van de leidingen met bijvoorbeeld chloor? En waarom mogen waterleidingbedrijven sinds 2005 middelen zoals chloor niet meer gebruiken als primair desinfectiemiddel? het antwoord laat zich natuurlijk raden. Chloor of een ander desinfectiemiddel zou hier een probleem creëren en het niet oplossen. Legionella voorkomt u door:

  • het doorspoelen van de leidingen
  • het juist afstellen van uw cv-installatie
  • het verwijderen of voorkomen van biofilm in de leidingen

Wetenschappelijk(e) onderzoek(en)

In de tweede helft van de vorige eeuw zijn er enkele onderzoeken uitgevoerd naar bacterievorming in ionenwisselaars. De resultaten van die onderzoeken [5][6] wezen uit dat met name bij langere stilstand van water bacteriegroei optreedt. Niet geheel verrassend natuurlijk; zoals eerder gezegd is stilstaand water simpelweg een petrischaal voor moeder natuur. Regeneratie van de harscilinder van de ionenwisselaar zorgt echter voor het substantieel terugdringen van het aantal bacteriën, bleek uit diezelfde onderzoeken. Ook bleek later dat het van essentieel belang is om te kijken welke soort bacteriën de kop opsteken. Alleen zogenaamde pathogenen vormen namelijk een risico voor de menselijke gezondheid. Omgevingsbacteriën -ofwel onschadelijk bacteriën- spelen een juist belangrijke rol in onze gezondheid. We hebben ze nodig voor het uitvoeren van allerhande processen.  

De Britse onderzoeker Simon A. Parsons deed in het jaar 2000 een nieuw onderzoek [7] naar kationwisselaars zoals AquaCell. Er werd opnieuw onderzocht of het passeren van een ionenwisselaar invloed had op het aantal levende bacteriën (TVC, total viable count) in het water.

Het aantal levende bacteriën werd gemeten voor en na de ionenwisselaar en met water van 22 én 37 graden Celsius. Hiermee werd onderzocht of er een populatie bacteriën zou ontstaan die een gevaar zou kunnen inhouden voor de menselijke gezondheid. Dit zijn die zogenaamde pathogene bacteriën. Bacteriën die zich vermeerderen bij 22 graden noemen we 'omgevingsbacteriën' of endogene bacteriën. Deze zijn over het algemeen onschuldig voor het menselijk lichaam. Een relatief grote bacteriegroei in het water van 37 graden in vergelijking met het water van 22 graden Celsius zou dus kunnen wijzen op gunstige condities voor de groei van pathogenen. Dat zou daarmee in potentie een gevaar voor het menselijk lichaam kunnen opleveren.

Er werd geen verschil gevonden tussen de temperaturen waarmee er dus kon worden geconcludeerd dat slechts endogene bacteriën verantwoordelijk zijn voor de TVC.

Daarbij werd er gekeken naar het effect van de regeneraties met een zoutoplossing en de stilstand van het water in de cilinders wanneer de waterontharder niet gebruikt werd.

Tot slot werd er een zogenaamd shock loading experiment gedaan: de ionenwisselaars werden gevoed met water met een hoge concentratie E-coli. Zelfs tijdens dat onderdeel bleek dat er nauwelijks tot geen pathogenen de kop opstaken.

Resultaten en conclusies

De resultaten van bovenstaande experimenten leidden tot de volgende conclusies:

  • Het aantal bacteriën groeide iets tijdens passage van de ionenwisselaar, alhoewel niet significant.
  • Er werd geen verschil gevonden tussen het water van 22 °C en 37 °C. Dit duidt erop dat de lichte bacteriegroei die werd geobserveerd geheel is toe te schrijven aan omgevingsbacteriën, niet aan schadelijke (pathogene) bacteriën.
  • Regeneratie verlaagt het aantal gemeten bacteriën na de waterontharder significant. Of de ionenwisselaar fungeert als een soort bacteriefilter, of dat de regeneratie een eventueel gevormd biofilm verwijdert, moet verder worden onderzocht maar is niet van belang voor het beantwoorden van de vraag of een ionenwisselaar zorgt voor schadelijke bacteriegroei.
  • Ook het shock loading experiment toonde aan dat er geen groei van coliforme bacteriën (pathogene, gevaarlijke bacteriën zoals E-coli) plaatsvond.

Case study in Amsterdam

Een van onze klanten in Amsterdam was een van de zogenaamde 'burgerwetenschappers' die meedeed aan een wetenschappelijk onderzoek naar de waterkwaliteit in Amsterdam, een samenwerking van waterbedrijf Waternet en het Watercycle Research Institute van de Universiteit van Wageningen. Alhoewel niet het doel van het onderzoek, werd er bij hem een aanvullende meting gedaan naar de invloed van zijn AquaCell op bacteriegroei. De (voorzichtige) conclusie luidt dat de AquaCell niet voor bacterievorming zorgt maar zelfs licht desinfecterend werkt. Bekijk hier de presentatie van het onderzoek in Pakhuis de Zwijger te Amsterdam. Op 1.13 komt de AquaCell (zonder overigens bij naam te worden genoemd) aan bod.

Conclusie

In het menselijk lichaam bevinden zich miljoenen bacteriën van de meest uiteenlopende soorten. De meeste soorten leven in perfecte symbiose met ons lichaam. Ze vervullen een belangrijke en positieve rol in onze gezondheid. Zouden ze er niet zijn dan hadden we bijna tot geen weerstand en werden we veel sneller ziek.

Schadelijke, dus pathogene bacteriën  krijgen doorgaans een enkele reis naar ons immuunsysteem aangeboden waar we prima in staat om deze boosdoeners af te weren. In ons leidingwater zitten talloze bacteriën, die zich dus niet significant vermeerderen bij gebruik van een ionenwisselaar als de AquaCell. Daarbij komt dat de AquaCell zichzelf schoonspoelt met een desinfecterende oplossing van natriumchloride (zout) wanneer er water wordt gebruikt of wanneer u de leidingen doorspoelt nadat u op vakantie bent geweest.

Internationale deskundigen zijn dan ook van oordeel dat waterontharders totaal geen gevaar inhouden voor de menselijke gezondheid [2][3][4][7]. De WHO acht zacht drinkwater uit een ionenwisselaar geschikt voor menselijke consumptie.

Het onderzoek [7] van Simon A. Parson dat we hierboven bespraken wijst dan ook duidelijk uit dat er geen schadelijke bacteriegroei plaatsvindt in een moderne ionenwisselaar. De case-study in Amsterdam bevestigt dit: de AquaCell waterontharder zorgt niet voor bacteriegroei maar werkt desinfecterend.

En, tot slot: doordat kalkafzetting in waterleidingen en boilers wordt voorkomen, wordt de groei van bacteriën vermoedelijk zelfs afgeremd door zacht water. De ruwe oppervlaktes zijn namelijk ideaal voor deze organismen om zich aan vast te hechten.

Literatuur

[1] "Etude par épifluorescence de l'évolution de la microflore totale dans une eau minérale embouteillée", (Water Res, 1987), bladzijden 469-474.

[2] Communiqué van Aqua Europa (februari 2000) ondertekend door Dokter J.-M. Delattre (Institut Pasteur, Rijsel), Dokter C. Fricker (Thames Water Laboratories, Reading) en Professor R. W. Schubert (Instituut voor Hygiëne, Frankfurt).

[3] Symposium "HPC in Drinking Water" in Genève (april 2002) onder toezicht van National Sanitation Foundation/World Health Organisation.

[4] World Health Organisation "Report of an Expert Meeting" on "HPC measurement in drinking water safety management".

[5] Eisman P. C., Kuli F. C. and Mayer R. L. (1949) The bacteriological aspects of deionised water. Journal of the American Pharmaceutical Association, 38(2), 88-97.

[6] Fleming H. C. (1987) Microbial growth on ion-exchangers. Water Research, 21(7), 745-756.

[7] Parsons, S. A. (2000). The effect of domestic ion-exchange water softeners on the microbiological quality of drinking water. Water research, 34(8), 2369–2375.

De combinatie postcode / huisnummer is niet gevonden.

{{{ testimonial.title | limit 60 }}}

{{{ testimonial.name }}}
{{{ testimonial.region_text }}}

LEES MEER
De combinatie postcode / huisnummer is niet gevonden.

{{{ video.title | limit 60 }}}

{{{ video.name }}}
{{{ video.region_text }}}

De combinatie postcode / huisnummer is niet gevonden.

{{{ review.name }}}

{{{ review.content.place }}}

{{{ review.content.score }}}

{{{ review.content.positive }}}

{{{ review.content.negative }}}

Aanbeveling: {{ review.content.recommend }}

{{{ installation.title }}}

{{{ installation.zipcode ? installation.zipcode.zipcode : installation.name }}}

De combinatie postcode / huisnummer is niet gevonden.

De minimale waterhardheid van het kraanwater in {{ testimonials.region.name }} ({{ testimonials.region.name_alt }}) ligt in de buurt van de {{ testimonials.region.hardness }} dH dit geldt als {{ testimonials.region.hardness | hardnessAdjective }} water.

Zoek gericht op uw eigen postcode

Uw locatie: {{ testimonials.region.name }}
Van 5 tot en met 20 augustus zijn wij even met vakantie.
21 augustus zijn wij weer aanwezig.